Masterclass
Deze masterclass waaraan ik deelneem wordt gegeven door beeldend kunstenaar /
docent Frans Megens en is gestart in het voorjaar van 2006.
Per jaar worden er drie sessies gehouden. Het gaat vooral om VEDIEPING
IN EIGEN WERK. Inmiddels is na drie jaar voor mij veel veranderd.
Ik ben door deze masterclass met meerdere materialen gaan werken en kom steeds
door een opdracht van Frans weer met nieuwe ideeën en vooral nieuwe vormen
aandragen. Dit komt mede omdat ik veel experimenteer met de verschillende materialen.
Hierdoor ontstaan vaak spontaan ook mijn vormen.
Ik teken zelden een ontwerp.
Zo heb ik afgelopen jaar een buitenobject ontworpen en hiervan afgeleid ook weer
een nieuwe serie sieraden.
Opdracht 1
De opdracht was om van twee materialen met tegengestelde eigenschappen iets
te maken. Hierbij ben ik uitgegaan van ijzer en heb daarvoor kippengaas
gebruikt (een harde materie die buigzaam is en daardoor tot vormen verwerkt
kan worden) en klei ( een zachte materie die gevormd kan worden en daarna
hard wordt door het bakken).
Met het gaas ben ik begonnen te vormen en kwam op een open als wel dichte
vorm uit met aan alle kanten een prachtig lijnenspel. Om die vorm dan ook in
klei weer te geven is makkelijker gedacht dan gedaan.
U ziet hier het eindresultaat.
Opdracht 2
Maak van hard/stijf materiaal iets flexibels. Bij deze opdracht heb ik gekozen voor hout een combinatie van ijsco- stokjes met satéstokjes en houten kralen. Zoals in veel objecten en sieraden zie je bij mij de vele mogelijkheden oftewel de multifunctionaliteit. Ik vind het leuk om meerdere mogelijkheden te creëren met een ontwerp. Ook dit ontwerp heeft tal van mogelijkheden om het steeds weer op andere manieren neer te zetten.
Opdracht 3
Een handdoek grijs met beige gestreept diende als uitgangspunt. Met de vrije keuze om er iets mee te doen. Tja, daar zit je dan met een handdoek wat doe je er mee. Ik heb de schaar erin gezet en begon draden eruit te trekken. Die draden krulden erg mooi en waren erg zacht. Ze hadden een prachtige uitstraling zoals ze daar lagen dus kwam bij mij het idee om daar iets van te maken. Die mooi open structuur nodigde uit om er een soort buste van te maken.
Opdracht 4
Nog een keer de ijsco-stokjes. Deze keer verwerkt tot colliers annex haarversierselen. De ruimten tussen de stokjes zijn opgevuld met gekleurde houten kralen. Ook dit ontwerp kan op verschillende manieren gedragen en gedrapeerd worden zowel om de hals als op het hoofd.
Opdracht 4
Waar een foto toe leidt
Dit is het thema voor de expositie van de deelnemers aan de masterclassgroep van Frans megens 2011 in "De Kantfgabriek" van 9 oktober tot en met 15 januari te Horst. De opdracht was om van een foto die je raakt iets te maken in je eigen stijl. Om een geschikte foto te maken of te zoeken heeft al heel wat tijd gekost. Toevallig kwam ik mijn eerst gekochte kunstwerk tegen op zolder. Een foto van een bevriend kunstenaar van 30 jaar geleden. Kiezelstenen met een ui. Inmiddels hangt hij weer in de woonkamer. Deze foto is dan ook het uitgangspunt geworden. Maar hoe moet je iets van stenen en een ui weergeven in een sierraad. Op een gegeven moment stonden twee vriendinnen voor de foto en keken ernaar. Zelf stond ik aan de zijkant, waardoor ik opeens de vorm van een collier zag. Dat was wat ik moest maken en het resultaat is het contourcollier geworden. De stenen en de ui hebben allemaal precies dezelf vorm als op de foto alleen is de ui er op een andere manier tussen gezet.
Opdracht 5
Afganisthan
Maak voor de jongens die terug komen uit Afganisthan een erepenning,
medaille of iets dergelijks in jouw eigen stijl. Dat was ook een opdracht
voor de masterclass.
Tja hoe begin je. Je wilt iets anders dan het gebruikelkijke. Het is een object
geworden uitgevoerd in Belgisch hardsteen, spiegel, glas, zand, zilverdraad en
acrylaat. Ik heb Afganisthan in Perspex uitgezaagd en Nederland in zilverdraad
gevormd. In deze twee onderdelen heb ik een krater, bominslag of zwart gat
gezet met daarin in zilverdraad uitgvoerd een glimlach en een traan. De jongens
houden toch een plekje/ zwartgat in hun geheugen over aan hun Afgaanse periode.
Ook hebben ze daar zowel verdriet als plezier gehad. Vandaar dat dit object voor
mij het eindresultaat is geworden.







